غروب

چشمای منتظر به پیچ جاده دلهره های دل پاک و ساده ، پنجره ی باز و غروب پاییز نم نم بارون تو خیابون خیس .

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من میکوبه سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه ، غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده...

 چشمای منتظر به پیچ جاده دلهره های دل پاک و ساده پنجره ی باز و غروب پاییز نم نم بارون تو خیابون خیس .

 یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من میکوبه سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه ، غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده...

تو ذهن کوچه های آشنایی پرشده از پاییز تن طلایی تو نیستی و وجودم و گرفته شاخه ی خشک پیچک تنهایی!

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من میکوبه سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه...

غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده...

تو ذهن کوچه های آشنایی پرشده از پاییز تن طلایی تو نیستی و وجودم و گرفته شاخه ی خشک پیچک تنهایی!

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من میکوبه سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه...

غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده...

دل من تورومیخواد

باتوصبورم

زچشمت اگرچه که دورم هنوز *** پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

اگــر غصه باريد از مـاه و سال *** به ياد گذشته صبورم هنوز 

شـکستند اگر قاب یــاد مــرا *** دل شيشه دارم بلورم هنوز

ســفر چاره دردهايم نـشد *** پر از فکر راه عبورم هنوز

سـتاره شدن کار سختی نبود *** گذشتم لی غرق نورم هنوز

پــر از خاطرات قشنگ توام *** پر از ياد و شوق و مرورم هنوز

اگر کوک ماهور با ما نســاخت *** پر از نغمه پاک شورم هنوز

«قبول است عمر خوشی ها کم است ٫ ولی با توام پس صبورم

فاصله

در ميان من و تو فاصله هاست

                       گاه مي انديشم،

       مي تواني تو به لبخندي اين فاصله را برداري!      

                              تو توانايي بخشش داري

                         دستهاي تو توانايي ان را دارد،

                                                                که مرا ،

                                                                   زندگاني بخشد.

            چشمهاي تو به من مي بخشد

                                شور عشق و مستي

                                     و تو چون مصرع شعري زيبا

                                           سطر بر جسته اي از زندگاني من هستي.

همنفس

 سرمایه آدمی یک نفس است وآن یک نفس از برای یک هم نفس است  

   اگر نفس با نفسی هم نفس است آن نفس از برای یک عمر بس است  

  ای همه ی هستی من

  وجودت چون سایه درخت بیدی است برسرم و آسمان چشمانت همیشه آبی است

  همچون دریایی بی انتهاست ودر نگاهت زیباترین ترانه زندگی موج می زند

 وآهنگ کلامت سخن از مهر می گوید واز تبسم زیبایت طراوت می تراود

 ودر عطر نفسهایت شمیم شکوفه های بهاری جاریست.

 ومن هیچ آینه ای جز چشمان تو نمی بینم

 وامروز دلم شیدایی است

 وچه قشنگ است

 غرور دل دریایی تو وهمه اینها برای من در بهار دل انگیز وصل تو طلوع می کند.

 با من بمان

 با من بمان

 ای همه وجودم من تشنه ام من زلال تاب نگاهت را تشنه ام.